Hoi allemaal,

Ach, de meesten van jullie kennen mij wel van het poloën, lesgeven, paaseieren zoeken, Nieuwjaarsduiken, lange baan zwemmen, speakeren bij diverse afzwemmomenten etc. Maar toch voor diegenen die mij nog niet kennen hier kom ik.

Ik ben Hans Goossens, geboren 29 februari 1964 (en ja dit jaar wederom niet jarig) te Haarlem. Ik ben dus nu 11 ¾ jaar oud (lekker jong, hè?) en speel nog steeds waterpolo in het Heren 4 team.

Ik heb tot mijn 5de in Haarlem Noord gewoond waarna mijn 2 zussen, broer en ouders en ik gingen verhuizen naar het nieuwe Schalkwijk (het is december 1969). Ik ben dus opgegroeid in het oude pamper city van Haarlem.

In mijn jeugdjaren was ik altijd op straat te vinden (na school natuurlijk) en deed aan diverse sporten en ontspanning: rolschaatsen, veel fietsen, hardlopen, basketballen, hockey, kanoën, roeien, windsurfen en ja hoor ook waterpolo. Ik was pas 14 toen ik begon met deze prachtige sport en was al gauw besmet met het polo virus. Ik heb diverse fusies van de verenigingen mee gemaakt. Ik ben begonnen bij DWR, toen werd het samen met Njord Rapido'82, en jawel nu samen met NVA-HHC is het sinds september 2010 ZV Haerlem geworden.

Intussen ben ik samenwonend en getrouwd geweest met Edith en woonachtig in het pittoreske IJmuiden. Maar zoals bij de meesten bekend kwam het noodlot. Edith overleed plotseling op 4 maart 2009 wat het dieptepunt in mijn leven tot nu toe geweest is.

Ik ben tevens vader van 3 fantastische jongens (Tom, Danny, Bas) en heb sinds 10 maanden een nieuwe relatie met mijn vriendin Ingrid die tevens een leuke dochter genaamd Romy heeft. Kortom een drukte van jewelste. De jongens zijn ook lid van de vereniging en Tom en Bas doen zelf actief aan het waterpolo.

Gedurende mijn actieve polo-carrière nam ik ook deel aan de diverse kampen en toernooien. Zo ook het fenomeen Pinksterkamp. Ik weet niet precies wanneer ik begon maar ik denk dat ik al zo'n 25 jaar hier aan mee doe. Het leuke van zo'n kamp is dat je vaak nooit van te voren weet waar en bij wie je in het team zit en dus ook niet tegen wie je het opneemt. Ook weet je de spelletjes niet en daarom maakte dat het fanatisme in mij los. Al snel werd ik teamleider en stak door mijn enthousiasme het hele team aan om lekker fanatiek en gezellig het kamp door te komen. Ik heb dus ook het kamp een paar keer mogen winnen samen met het team.

Wat het ook zo gezellig maakt is dat naast de actieve spelletjes er voldoende gelegenheid is om sociale vaardigheden te verbeteren met babbelen, grapjes en grollen en lange, hele lange avonden, nachten met de wel/niet actieve kampgenoten. Zodoende is het altijd een gezellig samenzijn die zijn weerga niet kent. Oké, ik geef toe dat ik altijd kapot naar huis ging en zeker drie dagen moest bijkomen maar altijd met een voldaan gevoel van yes, wat was het top! Kortom ook al doe je wel of niet actief mee je bent altijd betrokken bij het kamp doordat de sfeer aanstekelijk, gezellig, sportief en samenhorig is, weer of geen weer.

Dit jaar zit ik voor het eerst zelf in de kampleiding en ik ben er helemaal klaar voor. Dit jaar zorgt ons nieuwe team van Linda, Peter, Monique en mijn persoontje voor een compleet nieuwe aanpak op een super nieuwe locatie ergens in een straal van 1,5 uur rijden. Geen spel zal hetzelfde zijn en jullie fantasie wordt heel erg op de proef gesteld. Ook wordt jullie topografische- en geschiedeniskennis op de proef gesteld.

Tip van Hans: mijn persoonlijke boodschap voor dit aankomende Pinksterkamp is: alle genoemde spelregels tellen, regels die niet zijn genoemd, zijn dus geen regels. Neem dit en al je sportieve familieleden mee en wij doen de rest want dit kamp is niets zonder jullie aanwezigheid. Geef je zelf snel op en we zien elkaar daar.

Groetjes,

Beste aanstaande Pinksterkampgangers,

Ja, want dat ben jíj dus ook! Misschien ben je je het nog niet bewust, maar dit jaar vanaf vrijdagavond 10 juni tot en met maandag 13 juni ga je natuurlijk mee op Pinksterkamp 2011!

Waarom ga je ook al weer mee? Omdat we dit jaar weer een fantastisch kamp hebben bedacht, op een schitterende nieuwe locatie, met nieuwe spellen, nieuwe uitdagingen en met een nieuwe leiding. Maar natuurlijk niet alles is nieuw, een paar vertrouwde en onmisbare ingrediënten zitten in de mix die Pinksterkamp zo goed (s)maakt: gezelligheid, nachtspellen, kampvuren, goed weer, lekker barbecueën en nog veel meer...

Velen van jullie, en zeker zij die al een keer mee zijn geweest op Pinksterkamp, zullen mij wel kennen. Is het niet van Pinksterkamp, dan wel van waterpolo, eerst bij Heren 2 of nu bij Heren 6, of van zwemmen, in het binnenbad of tot voor kort ook nog in het buitenwater.

Mijn Pinksterkamp loopbaan is eigenlijk nog niet zo heel erg lang, de kortste van alle vier aanstaande kampleiders. Maar met deze korte loopbaan, heb ik wel snel carrière en promotie weten te maken, zelfs tot in de top: de kampleiding.

Als ik goed heb geteld, moet dit voor mij het zevende Pinksterkamp worden. We schrijven voorjaar 2005 als ik voor het eerst door Felix wordt over gehaald om mee te gaan op Pinksterkamp. Ach, dat kan je allicht proberen, toch? Ik was verkocht.

Als ik mij goed herinner, kwam ik de eerste twee jaar bij Renate in de groep. Het derde jaar, mocht ik meteen zelf als ploegleider aan de bak, dat zal tot nu toe de eerste, laatste en enige maal zijn dat ik een Pinksterkamp bokaal heb kunnen vasthouden. Afgelopen jaar vroeg Linda me of ik ook deel uit zou willen maken van de kampleiding van volgend jaar, de huidige kampleiding hield er mee op. Het was een simpele vraag en een kort antwoord: ja.

Ook ik kan natuurlijk niet afsluiten zonder een klein, onbenullig tipje van de sluier op te lichten: laad voor je eigen bestwil je mobiele telefoon een keertje goed op! ;)

Ik kan niet wachten tot 10 juni!

Peter

Hoi Hoi Allemaal,

Na het voorstellen van de mannen wordt het ook tijd om mijn persoontje te introduceren. Ik ben Linda Lammers en ik ben begonnen met zwemmen , vervolgens verslaafd geraakt aan waterpolo en dat laatste speel ik nog steeds in het super gezellige dames 3. Na een aantal jaren te hebben gespeeld in dames 1 en 2 werd het tijd om een stapje terug te doen.

Maar ik ben helaas niet alleen verslaafd aan waterpolo maar ook aan PINKSTERKAMP.

Mijn Pinksterkamp loopbaan is wat langer dan die van Peter. Als klein grietje ging ik al mee op kamp met Ome Ok. In de volgende jaren waren mijn ouders, mijn zusje Andrea en ik niet meer weg te slaan van dit kamp (trouwens mijn familie ook niet). Mijn beide ouders hebben ook nog in de Pinksterkampleiding gezeten.

Dit is voor mij niet de eerste keer dat ik in de leiding zit, ik heb dit namelijk al eerder gedaan voor een periode van 4 jaar. Maar ja, nadat ik vorig jaar de grote Pinksterkamp beker heb gewonnen, omdat mijn team de allerbeste was, werd het tijd om afscheid te nemen als actief lid. Na een kort gesprekje met de anderen hebben we besloten om de nieuwe leiding te gaan worden (want ach, zoals Peter wel weet wordt je nooit twee jaar achter elkaar Pinksterkamp Kampioen). Dus Charles bij deze hoop ik dat jij de beker gaat verdedigen aankomend Pinksterkamp.

Tot slot ook nog een tipje van de sluier van mij: het nieuwe Pinksterkamp vind plaats in het onderste gedeelte van Nederland!

Tot 10 juni allemaal!!

En voor de doorgewinterde pinksterkamp deelnemers er is een Action in het dorp!!!

Groetjes,

Linda

Hoi,

Tja en dan nu de alleroudste rot in het vak: Monique Blok-Wildschut. Ik ging in de jaren 60 als kleuter al mee op Pinksterkamp van Njord'59, toen nog het originele sportkamp in Edam met worstelen, kogelslingeren, fakkelloop, 1 km zwemmen en broodjes bakken. Nog veel meer maar dat weet ik niet meer. Mijn ouders Gé en Loes Wildschut waren al fervent PK gangers en zo vergroeide ik daar ook in.

In de loop der jaren is het PK wel veranderd in een familiekamp, maar het fanatisme en de lol is nog net zo groot. En de vermoeidheidsfactor ook wel eigenlijk.

Ik ben er wel een jaar of 20 even tussenuit geweest, maar de laatste 10 jaar heb ik mij met mijn kids Lisa en Stan weer aangeschaard. Als groepsleider heb ik niet mogen winnen, ook het laatste spel heeft mij al eens genekt om met de overwinning te gaan strijken.

Verder heb ik in de club alles gedaan geloof ik. Van sporter (zwemmen, waterpolo en open water) tot bestuurslid. Van lesgever tot trainer. Dus nu ook maar in de leiding van het PK. Want ik heb gemerkt dat niet actief zijn tijdens een PK voor mij niet leuk is. En wat een lol kan je al hebben in de voorbereiding!

Tipje van de sluier: het kan ook wel ergens in het oosten zijn? Zorg dat je een slaapplek regelt bij iemand anders als je zelf geen tent hebt.

Groeten,

Monique